Ukleja - Występowanie, charakterystyka ryby

Ukleja pospolita (alburnus alburnus) to mała ryba zamieszkująca prawie cały obszar Europy, z wyjątkiem Szkocji, Irlandii, północnej Skandynawi, Krymu oraz części zachodniej Półwyspu Bałkańskiego. Można wyróżnić kilka podgatunków uklei, m.in.:

  • A. a. alburnus- gatunek nominalny
  • A. a. charusini- ukleja kaukaska
  • A. a. scoranzoides- ukleja czarnogórska
  • A. a. strumicae- występująca w Bułgarii

Ukleja wymiary

Jej wielkość oscyluje w granicach 10- 20 cm, chociaż zdarzają się sztuki około 25 cm. Ukleje osiągają masę ciała w granicach 10- 40 gramów. Żyją od 3 do 6 lat. Ich ciało jest wydłużone i bocznie spłaszczone. Posiadają bardzo delikatne, łatwo odpadające, drobne, srebrzyście połyskujące łuski. (łuski uklei służyły do wyrobu guaniny tzw. esencji orientalnej, która służy do wyrobu masy perłowej i sztucznych pereł. Potrzeba około 4 tysięcy sztuk uklei, żeby uzyskać 100 gramów guaniny). Ukleje to ryby, które są pięknie ubarwione. Grzbiet jest szarawozielony bądź szarawoniebieski, boki połyskują srebrzyście, a brzuch jest prawie całkowicie biały. Płetwy grzbietowa i ogonowa mają szarawe ubarwienie, pozostałe płetwy uklei są jasnożółte. Linia boczna jest bardzo wyraźna i zakrzywiona ku dołowi. Niewielki otwór gębowy, skierowany jest lekko ku górze. Oczy dość duże w porównaniu do reszty ciała.

Ukleje – charakterystyka ryby

Ukleje żyją w dużych stadach w jeziorach, stawach i spokojnych rzekach. Są to ryby bardzo ruchliwe i często się przemieszczają. Ukleje nie lubią jednak mocnych prądów, stąd też ciężko spotkać ukleję w rwących, górskich rzekach i potokach. W dzień przebywają blisko powierzchni, gdzie żywią się zooplanktonem, larwami i wpadającymi do wody owadami. W bezwietrzne dni, kiedy woda ma gładką taflę, bardzo łatwo można wypatrzyć miejsca żerowania uklejek, ponieważ na powierzchni widać charakterystyczne oczkowanie (koła na wodzie). Duże osobniki mogą zjadać narybek innych gatunków. Na noc przenoszą się trochę głębiej, chociaż widać je też przy powierzchni, gdzie często są atakowane przez drapieżne ryby żerujące o tej porze.

Tarło uklei

Tarło Uklei odbywa się w płytkich, kamienistych miejscach (w strefie przybrzeżnej jezior i rzek), w okresie od maja do czerwca. Ryby te wycierają się kilkukrotnie w odstępach 10-14 dniowych. Samica składa za jednym razem od 3000 do 10000 jaj, które przyklejają się do podwodnej roślinności lub podłoża. W tym okresie, samice zaokrąglają się nieco, a samce pokrywają się charakterystyczną tarłową wysypką. Okres inkubacji wynosi około tygodnia.

Ukleje ze względu na swoje niewielkie rozmiary, są rybami mało atrakcyjnymi wędkarsko i kulinarnie. Nie mają wymiarów ochronnych. Ze względu na swoje rozmiary, jaskrawe ubarwienie oraz ruchliwość, często służą wędkarzom jako przynęta na ryby drapieżne (sandacz, okoń, boleń, szczupak, sum). Poławia się je najczęściej metodą spławikową. Ukleja nie jest rybą uwzględnianą w rekordach Wędkarskiego Świata. Najlepsze przynęty to pinki i białe robaki. Zanęta na ukleje musi być mocno rozmoczona i tworzyć tak zwaną chmurę w wodzie. Jeżeli zwabi się uklejki w łowisko, atakują one przynętę bardzo zaciekle, często połykając ją głęboko.

Szczegóły
Artykuły
Autorzy